Balotje en het tasje van oma

De Leespluim is een bekroning van kwalitatief goede en veelzijdig bruikbare boeken voor jonge kinderen gegeven door een vakjury. De Leespluim van maart 2010 is gegeven aan het boek Balotje en het tasje van oma van Yvonne Jagtenberg, uitgeverij Leopold.

Het verhaal
‘Natuurlijk mag je mijn oude tasje hebben’, zegt oma tegen Balotje. Het tasje lag op zolder tussen allerlei afgedankte spullen. ‘Wees er maar zuinig op’, krijgt Balotje nog als goede raad. Vanaf dat ogenblik zijn ze onafscheidelijk, Balotje en het blauwe tasje. Maar op een dag is ze het kwijt, het tasje is spoorloos. En als oma vraagt aan Balotje waarom ze zo boos kijkt, geeft die als antwoord dat ze iets kwijt is. Ze durft niet te zeggen dat het tasje zoek is, bang dat oma boos zal worden. Die wil niets liever dan helpen het ‘iets’ terug te vinden, maar dat is wel moeilijk als je niet weet wat je moet zoeken.

Een simpel gegeven, een dierbaar voorwerp verliezen en het weer terugvinden, is voor Balotje een ingrijpende gebeurtenis. Zowel in de tekst als in de robuuste illustraties laat Yvonne Jagtenberg al het overbodige achterwege: enkele voorwerpen suggereren de rommelzolder, een stel doelpalen het voetbalveld, een biljart het café. Balotjes kleine figuurtje dun omlijnd tegenover de stevige omlijning van oma.
Een veilig kleuteravontuur – oma is immers steeds aanwezig – dat uitnodigt om ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ te gaan spelen.